close
تبلیغات در اینترنت
بداهه سرائی و شعر طنز با موضوع شب امتحان/ تاریخ برگزاری: 1393/10/11

مطالب مربوط

بداهه سرائی و شعر طنز با موضوع شب امتحان/ تاریخ برگزاری: 1393/10/11

بداهه سرائی و شعر  طنز با موضوع شب امتحان/ تاریخ برگزاری: 1393/10/11

                                فرهاد میرحسینی: 

                                       " شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد"                                   

بهمن محمدزاده: 

شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

پشت دست بنده بعدش جای زخم و گاز باشد

فرهاد میرحسینی: 

شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

 تو بیا که شام امشب، کره و پیاز باشد

 فهیمه عباسی: 

شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

 توی خواب من سه چار تا شتر و گراز باشد!

 بهمن محمدزاده: 

ناظر جلسه ی ما، نکند که مثل دیروز

 اون سبیل گنده ی زشت ِ بدتر از گراز باشد

 محمد نجفی: 

شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

 عجب است زیر میزت که کتاب باز باشد

 مسلم فدایی: 

درِ خانه ی معلم بفرست تحفه ای چند

 چه خوراک گوشتِ خر، چه شکار غاز باشد

 مینا سراوانی: 

شب امتحان شیمی  چه شبی دراز باشد

 چاره ی قبولی در آن  صد رکعت نماز باشد

 محمد نجفی: 

شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

 نروم به سمت شامی که کباب غاز باشد

 محمد زره ساز:

 شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

 قر من زیاد گشته به کمر چو ساز باشد

 بهمن محمدزاده:

 چقدر تقلب آخر؟ چقدر فرار از نُرم؟

 چقدر بگم که حتما قافیه دراز باشد؟

 مسلم فدایی: 

سرِ برج، پول یارانه تمام خرج شد رفت

 دو ریال از آن مگر سهم موبایل و گاز باشد

 محمد نجفی: 

چه خوش است بوی عشق از نفس نیازمندان

 که ز بهر نمره استاد زمینه ساز باشد

 بهمن محمدزاده: 

با تورم و حقوق ثابت هزار ساله

 می شود مگر مهندس خرجمان تراز باشد؟

 فرهاد میرحسینی:

 طیران مرغ دیدی؟ تو ز عرصه مراقب

 بگریز مثل برقي كه دو نه سه فاز باشد

 محمد نجفی: 

به کدام ملت است این؟ به کدام دولت است این؟

 که نداده نمره ای را که بدان نیاز باشد

 محمد زره ساز: 

شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

 زرهم کجاست جانا؟ که بدان نیاز باشد

 بهمن محمدزاده: 

خواندن و مرور کردن گرچه چاره ساز باشد

 وقت امتحان تقلب واقعا نیاز باشد

 حشمت الله حميدى  شاهرود:

شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

 بنگر به صبح فردا که پر از نیاز باشد

 محمد نجفی: 

مگه میشه زد تقلب در دیزی وقتی بازه؟

 که سر مراقبا گرم یه داف ناز باشد؟

 فهیمه عباسی: 

شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

 همه سالن امتحان هم، پُر اشک و راز باشد!

 محمد نجفی: 

نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت

 چه بگویم ای تقلب که به تو نیاز باشد...!!!

 مسلم فدایی: 

همه دخلتان درآید شب امتحان شیمی

 که نماز صبحتان را به قضا نیاز باشد

 مرتضی حالی: 

من بینوای بدبخت و حقوق نصفه نیمه

 تو و گریه ها که من را به طلا نیاز باشد

 بهمن محمدزاده: 

این مراقب کوتوله که شبیه پیت نفته

 مثل غاز روی برگه م  گردنش دراز باشد

 حشمت الله حميدى  شاهرود: 

شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

 هر قدم دراز باشد مخ من پیاز باشد

 محمد زره ساز:

 شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

 پاشو هیچی که نخوندی، ساعت نماز باشد!

 محمد نجفی: 

فعلات فاعلن فع فعلات فاعلن فع

 فعلات فاعلن فع هم اگر، مجاز باشد

 مسلم فدایی:

 فعلا: تو فاعلا :من، فعلاتو فاعلامو

 شب امتحان شیمی چه کسی دراز باشد؟

 مینا سراوانی: 

شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

 می شود تقلبی زد در جزوه باز باشد

 فهیمه عباسی: 

شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

 صب زوده و کلپچ هم بخدا که باز باشد!

 محمد زره ساز: 

شب امتحان شیمی چه کسی دراز باشد؟

 دانش آموز و معلم و کتاب باز باشد!

 بهمن محمدزاده: 

توی چشمان مراقب زل بزن، چشمک بزن خب

 البته به شرط اینکه در توبه باز باشد

 محمد نجفی: 

چه کسی دراز باشد، چه کسی پیاز باشد

 چه کسی گراز باشد، فعلن مجاز باشد؟

 فهیمه عباسی: 

شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

 پر پیچ و خم ، شبیه تونل هراز باشد

 فرهاد میرحسینی: 

همه وقت امتحانات به چمن روند و صحرا

  اگه امتحان گلابی اگه جزوه باز باشد

 حشمت الله حميدى  شاهرود:

شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

  بزنم یه زنگ به استاااد که وقت ناز باشد

 دکتر صادقلو: 

شب امتحان چه سخت است برای آنکه دائم

 چو رسد به بیست هر دم  پر حرص و آز باشد

 بهمن محمدزاده: 

همه وقت امتحانات به چمن روند و صحرا

  اگه امتحان کلاغ و اگه جزوه باز باشد

مسلم فدایی: 

به حسینیه رسیدم نه خورشت قیمه دیدم

  که غذای هیئت امشب چورک و پیاز باشد

 محمد نجفی: 

نزنم لبی به سیگار  از این به بعد، شاید

  که سلام گفت استاد و سلام ناز باشد

 مرتضی حالی: 

"همه موسم تفرج به چمن روند و صحرا"

 تو زدی به سیم آخر و چه اعتراض باشد

 محمد زره ساز: 

چه کسی دراز باشد؟ چه کسی نماز باشد؟

 شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد!

 مسلم فدایی: 

به برِک  نیازمان شد به سه چار کافه رفتیم

 که معلم آمد و گفت: در توبه باز باشد

 بهمن محمدزاده: 

پیش این قد دراز ناظر جلسه ی ما

 شب امتحان مگر که می شود دراز باشد؟

 محمد حسن زاده:

 جزوه را گرفتم از او كه بخوانمش وليكن

 او نوشته روى جزوه، جزئي از جهاز باشد

 مرتضی حالی: 

«همه شب نهفته ام سر، چو سگان بر آستانت»

 من و ایمپلنت دندان چه سگی ؟ چه گاز باشد؟

 مسلم فدایی: 

شب امتحان شیمی دو سه بار فال گیرم

 که خدا کند دبیرم سفر حجاز باشد

 دکتر صادقلو: 

چو سواد و درسهایت شب امتحان بماند

 شبت ای عزیز جانم پر سوز و ساز باشد

 فهیمه عباسی:

 شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد

 به دویست سال نوری فیت و همطراز باشد!

 مسلم فدایی: 

تو ز دستبوس باید برسی به پای بوسش

 که دم دبیر شیمی نه در اهتزاز باشد

 بهمن محمدزاده:

 شب امتحان شیمی لب پنجره نشستم

 که مگر پنجره ی او اشتباهی باز باشد

 محمد زره ساز: 

شب امتحان شیمی دو سه فیلم را ببینم

 که بدانم آن نکاتی که بدان نیاز باشد!

 بهمن محمدزاده:

 پیش پرچم سوادت ای مهندس نمونه

 پرچم تقلب ما هم در اهتزار باشد

 حشمت الله حميدى  شاهرود:

 شب امتحان شیمی چه شبی دراز باشد؟

 چو منست رفیق استاد، چه غمی نیاز باشد؟

                       فرهاد میرحسینی: 

"همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی

 برساند از یه جایی، دو سوال امتحان را"

 محمد نجفی: 

مگه اینکه خواب ببینی، اگرم سوال باشه

 تو کتاب جواب داره، ننوشته پای آن را

 محمد حسن زاده:

 تو اي ادعاي خرخوان كه زبان دراز هستى

 سر امتحان فردا برسان به ما زبان را

 مسلم فدایی: 

به کدام مذهب است این که سوال امتحان را 

  نرساند و در ازایش بستاند از تو جان را

 فرهاد میرحسینی: 

چه شود اگر که از غیب رسد دمی بلایی

  به همون مراقب بد، نه مراقب جوان را

 بهمن محمدزاده: 

بعد امتحان خدایا باز با من رو برو کن

 توی کوچه یا خیابان این مراقب جوان را

 مسلم فدایی: 

پی یک دو خط تقلب چه نویسی و چه لیسی؟

 سر هر چه آستین را ته هر چه استکان را

 مینا سراوانی: 

دیشب هر چه درس خواندم چهره ی مراقبم برد

 توی مغزم هر چه بود و زد وبست این زبان را

 آنقدر که سخت بوده این سوال امتحانی

 بی که جان سپرده باشم دیده ام من آن جهان را

 دکتر صادقلو: 

سر میز اوستادی به خطی خوش جلی بود

 چو دهی سوال هر دم  بنگر تو عمه جان را

 مسلم فدایی: 

در خانه معلم پی دزدی سوالات

 بکشید کش کشی را، بنهید نردبان را

 بهمن محمدزاده: 

نمره های خود من از صد تا پتک بدتره آخر

 توو سرم نزن پدر جان نمره های دیگران را

 مسلم فدایی: 

عجبم از این سوالات و به عمه اش حواله

 همه کائنات یکجا، نه زمین و آسمان را

هله دوستان مبادا نگرانِ نمره باشید

 که اگر نداد، سرویس بکنیم آن دهان را

 بهمن محمدزاده:

 کله پز مدرک خریده شده استاد زبان و

 کرده تلفیق دقیقی، کله پاچه و زبان را

 دکتر صادقلو: 

چو کسی که عمه دارد نکند به عمه ی کس

 به یکی سوال سختی به حواله  این و آن را

 محمد زره ساز:

 چو دم معلمم را به زبان شعر دیدم

 دگر از وی نهراسم، نه عیانش نه نهان را

 محمد نجفی:

 so you can do that to teacher

 til you have such a "zaban ra!"

 مسلم فدایی:

 sorry oh kind teachers! sorry oh students! 

 so easy! such a question, bedaham jabaetan ra?

 محمد نجفی:

that's a way to ask teacher, how could I have all the answers

 you cannot see other papers, be the best you not know "aan ra"

 مسلم فدایی:

 so the best way to asnswer, always it is to do this: 

 listen it is to escape!!! forever remember aan ra....

 

 محمد حسن زاده: 

تو شدى مراقب من، من و فكر يك تقلب 

تو به اخم ابروانت مشكن خم كمان را

 بهمن محمدزاده: 

توو اداره توی کوچه، توی هر کلاس درسی

 می شود دقیق فهمید جایگاه عمه جان را

 محمد نجفی: 

منم و ردای تنگی که به جز منش نگنجد

 اگرم درآن بگنجد چه کنم بقیه تان را ؟!

 مینا سراوانی: 

گر مراقبی بدان که چون تقلبی بگیری  

 فحش ها روانه گردد خانه ی مراقبان را

 محمد زره ساز: 

چو بود خواهرِ مادر خاله و عمه نباشد

 ز چه گوئی به معلم که به پا تو عمه جان را!

 بهمن محمدزاده: 

ما امیدمان به تست و راه حل خوب آن است

   ای خدا ز ما نگیری جزوه ی مبتکران را

 محمد زره ساز: 

 بهمن عزیز! سودی نبود به جزوه هایت

  گر که خواهی شوی برتر، تو بخوان مدرسان را!

 بهمن محمدزاده: 

 من جواب هر سوالی هست بر نوک زبانم

 کاش می شد دید می زد گاهی این نوک زبان را

 فرهاد میرحسینی: 

تو رو جون بچه هایت، بده نمره هااای استاد!

 دفه دویست و هفته که گرفته ام " زبان" را

ما که امتحان نداریم و مسافران کیشیم

 هله بچه های بندر! بکشید بادبان را

 بهمن محمدزاده: 

جزوه بازی حرفه ایم ای محمد زره ساز 

 هر چه جزوه دیده ای تو خوانده ام تمامشان را

 مسلم فدایی:

 هله وقتمان سر آمد بدمید سوتتان را...

 مرتضی حالی: 

به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند

 که بشوی قبل از اینجا تو کمی هم آن دهان را

 مسلم فدایی:

 شب امتحان شیمی چه شب مزخرفی بود

  همه بیسکوییت خوردیم چو سگی که استخوان را

همه Good Night بر لب به سراغ خواب رفتند

 بروید و خوب انجام بدهید کارتان را...

تاریخ ارسال: یکشنبه 14 دي 1393 ساعت: 18:7 |تعداد بازدید : 881 نویسنده :

دیدگاههای این مطلب


نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی